Zainicjowane przez Ministerstwo Kultury i Turystyki Republiki Türkiye (Turcji) wykopaliska w starożytnym porcie Soli Pompeiopolis będą prowadzone pod kierunkiem prof. dr. Remzi Yağcı, kierownika Katedry Muzeologii na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Dokuz Eylül. Pochodzący z II wieku, liczący 1800 lat starożytny port Soli Pompeiopolis znajduje się w Mersin, w południowej części Türkiye (Turcji). Wykopaliska mają potrwać około dwóch miesięcy.

Celem pierwszego etapu prac wykopaliskowych jest odsłonięcie falochronów portu. Natomiast w końcowej fazie projektu powinno zostać odkryte połączenie portu z ulicą z kolumnadą.

W czasach świetności był to jeden z największych portów we wschodniej części Morza Śródziemnego. „To port należący do miasta założonego przez wielkiego Pompejusza. W swoim czasie Soli Pompeiopolis było ważnym ośrodkiem, a port podkreślał jego znaczenie gospodarcze. Pomimo tego, że większość portu nadal pozostaje pod ziemią, był to jeden z najbardziej aktywnych portów Cesarstwa Rzymskiego. Od dawna planowaliśmy te prace wykopaliskowe i nareszcie się rozpoczęły” – mówi prof. dr Remzi Yağcı.

„To majestatyczny port”

Zespół pracuje obecnie na zachodnim falochronie –„Na razie widać obszar o długości 160 metrów. Całkowita długość portu wynosi 320 metrów, a odległość między dwoma falochronami to 180 metrów. Znaleziono tutaj beton hydrauliczny stosowany w dużych portach. Badania prowadzone w rzymskich przystaniach wykazały, że Pompeiopolis i port we Włoszech miały podobne proporcje. Solidną, dwupiętrową konstrukcję portu można zobaczyć na monecie wybitej w 249 rocznicę założenia miasta. Na okazałość tej przystani wskazują posągi, które znajdują przy falochronach. Oczywiście odsłonięcie całego portu to projekt długoterminowy” – kontynuuje prof. dr Remzi Yağcı.

Historia portu sięga II wieku – „Port powstał prawie dwa tysiące lat temu. Teraz ważnym zadaniem jest połączenie portu z ulicą z kolumnadą. Prawie trzy czwarte portu przykryte jest piaskiem, dlatego, żeby udowodnić, że port istnieje najpierw chcemy odsłonić falochrony” – dodaje prof. dr Yağcı.

Historia starożytnego miasta Soli Pompeiopolis

Według historycznych źródeł miasto portowe Soli założyli greccy koloniści z Rodos. Podobnie jak inne miasta Anatolii, Soli znalazło się później pod panowaniem perskim, ale cieszyło się dość dużą autonomią, posiadając prawo do emisji własnych pieniędzy. Po pokonaniu Persów przez Aleksandra Wielkiego w 333 r. p.n.e. cały region znalazł się pod panowaniem władców hellenistycznych.

Swój szczytowy okres miasto przeżywało po śmierci Aleksandra, pod rządami jego dowódcy Seleucusa. Wraz z osłabieniem potęgi Greków, miasto było narażone na ataki piratów. Ponowny rozkwit miasta nastąpił wraz z przybyciem w 67 r. p.n.e. rzymskiego generała Pompejusza, który pokonał piratów i wprowadził nowe rozwiązania.

Cesarz rzymski Hadrian odwiedził miasto w 130 roku i udzielił wsparcia finansowego na rozbudowę portu. W okresie bizantyjskim Soli zyskało rangę biskupstwa. W 525 roku n.e. Pompeiopolis zostało doszczętnie zniszczone przez potężne trzęsienie ziemi w Cylicji i nigdy już nie odzyskało dawnego znaczenia. Następnie osady aluwialne transportowane przez rzekę Liparis przykryły miasto.

Pisma XIX-wiecznych europejskich podróżników, które można znaleźć w Mersin odnotowują również istnienie na tym terenie teatru, nekropolii i łaźni.