ΠΕΤΡΑ ΠΕΤΡΕΣ ΚΑΙ ΠΛΑΚΕΣ ΝΕΟΧΩΡΙ ΠΗΛΙΟΥ ΒΟΛΟΣ Τους προστάτες της Αρχάγγελο Μιχαήλ και Γαβριήλ τιμά σήμερα η Πολεμική Αεροπορία με σειρά εορταστικών εκδηλώσεων που θα……

Η Πολεμική Αεροπορία γιορτάζει ΠΕΤΡΑ ΠΕΤΡΕΣ ΚΑΙ ΠΛΑΚΕΣ ΝΕΟΧΩΡΙ ΠΗΛΙΟΥ ΒΟΛΟΣ Κατάθεση στεφάνου στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη

Τους προστάτες της Αρχάγγελο Μιχαήλ και Γαβριήλ τιμά σήμερα η Πολεμική Αεροπορία με σειρά εορταστικών εκδηλώσεων που θα διαρκέσουν μέχρι την Κυριακή 10 Νοεμβρίου.

Παρασκευή 8 Νοεμβρίου 2013

08:30: Κατάθεση στεφάνου στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, Πλάκες Αλβανίας από τον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας, Αντιπτέραρχο (Ι) Ευάγγελο Τουρνά

11:00: Επίσημος Εορτασμός – Δοξολογία στην Αεροπορική Βάση Δεκέλειας, στο Τατόι

Κυριακή 10 Νοεμβρίου 2013

11:00: Επιμνημόσυνη Δέηση και κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο Πεσόντων Αεροπόρων στην Αεροπορική Βάση Δεκέλειας, στο Τατόι

Πρόγραμμα Αεροπορικών Επιδείξεων

-Ομάδα Αεροπορικών Επιδείξεων Μεμονωμένου Αεροσκάφους F-16 «Ζευς»

Παρασκευή 8 Νοεμβρίου 201 ΛάρισαΛάρισας

Σάββατο 9 Νοεμβρίου 2013 και ώρα 12:00 στη Θεσσαλονίκη

Κυριακή 10 Νοεμβρίου 2013 και ώρα 12:00 στην 115 Πτέρυγα Μάχης/Αεροπορική Βάση Σούδας

-Ομάδα Αεροπορικών Επιδείξεων Μεμονωμένου Αεροσκάφους T-6A «Δαίδαλος»

Παρασκευή 8 Νοεμβρίου 2013 και ώρα 14:00 στην 120 Πτέρυγα Εκπαίδευσης Αέρος/Αεροπορική Βάση Καλαμάτας

Σάββατο 9 Νοεμβρίου 2013 και ώρα 12:00 στην 116 Πτέρυγα Μάχης/Αεροπορική Βάση Αράξου

Κυριακή 10 Νοεμβρίου 2013 και ώρα 12:00 στην 117 Πτέρυγα Μάχης/Αεροπορική Βάση Ανδραβίδας

Κυριακή 10 Νοεμβρίου 2013 και ώρα 12:00 στην 120 Πτέρυγα Εκπαίδευσης Αέρος/Αεροπορική Βάση Καλαμάτας

Οι Αεροπορικές Βάσεις της Πολεμικής Αεροπορίας θα είναι επισκέψιμες για το κοινό τις εξής ημέρες και ώρες:

-Την Παρασκευή 8 Νοεμβρίου 2013, από 13:00 έως 17:00

-Το Σάββατο 9 και την Κυριακή 10 Νοεμβρίου 2013, από 09:00 έως 17:00

-Την Κυριακή 10 Νοεμβρίου 2013, το κοινό θα μπορεί να επισκέπτεται την Αεροπορική Βάση Δεκέλειας μετά τις 12:00.

ΠΕΤΡΑ ΠΕΤΡΕΣ ΚΑΙ ΠΛΑΚΕΣ ΝΕΟΧΩΡΙ ΠΗΛΙΟΥ ΒΟΛΟΣ ΠΕΤΡΑ ΠΕΤΡΕΣ ΚΑΙ ΠΛΑΚΕΣ ΝΕΟΧΩΡΙ ΠΗΛΙΟΥ ΒΟΛΟΣ „Δεν υπάρχει προνόμιο στον πόνο”

Μετά τη μεγάλη επιτυχία της ταινίας «Σμύρνη η καταστροφή μια κοσμοπολίτικης πόλης 1900-1922», πετρα αλβανιας τιμες η σκηνοθέτις Μαρία Ηλιού, επανέρχεται αυτήν την εβδομάδα στις κινηματογραφικές αίθουσες και στο Μουσείο Μπενάκη, με ένα ντοκιμαντέρ γεμάτο άγνωστες εικόνες, πετρα τοιχου τιμες ξεχασμένες σε «κλειστά αρχεία» της ευρώπης και της Αμερικής, για τον Διωγμό και την Ανταλλαγή του ελληνικού και τουρκικού πληθυσμού από το 1922 έως το 1924.

Η έρευνά της για τον βίαιο διωγμό των Ελλήνων και στη συνέχεια, για τους χιλιάδες αφανείς «ανταλλάξιμους» χριστιανούς και μουσουλμάνους ανάμεσα στις δύο χώρες, που ξεριζώθηκαν υποχρεωτικά από τις εστίες τους, επικεντρώνεται και στις δύο πλευρές του Αιγαίου, χωρίς εθνικιστικές εξάρσεις, πετρα αλβανιας τιμες γιατί «δεν υπάρχει προνόμιο στον πόνο», αναγνωρίζει η σκηνοθέτις.

Έτσι στην ταινία «Από τις δύο πλευρές του Αιγαίου, Διωγμός και Ανταλλαγή Πληθυσμών, Τουρκία- Ελλάδα 1922-1924», δίνεται βήμα σε πρόσφυγες πρώτης, δεύτερης και τρίτης γενιάς, να αφηγηθούν από κοινού το βίωμα του ξεριζωμού από τις χαμένες πατρίδες και της εγκατάστασης τους στις νέες, όπως αυτό πέρασε από γενιά σε γενιά στις προσφυγικές οικογένειες.

Όπως στον Σάνο Χάλο από τον Πόντο, πετρες χτισιματος τιμη την Ανθούλα Ρουμελιώτη από την Πέργαμο, την Καλλιόπη Γεωργιάδου από την Καππαδοκία ή τον Χασνού Καραμάν από το Ηράκλειο και τη Μουφιντέ Πεκίν από τα Χανιά.

Η προηγούμενη ταινία για τη Σμύρνη και η καινούργια, «Από τις δυο πλευρές του Αιγαίου», λειτουργούν ανεξάρτητα αλλά και αποτελούν μια ενότητα.

«Η πρώτη ταινία» εξηγεί η κ. Ηλιού, Ακανόνιστες Συκής «μιλούσε για τους Έλληνες και τους Αρμένιους που χάθηκαν στην Καταστροφή αλλά συγχρόνως θύμιζε ότι η Σμύρνη είναι μια πόλη και μια έννοια που συνδέεται με τον κοσμοπολιτισμό και τη χαρά της ζωής. Η δεύτερη, που διηγείται την ιστορία του Διωγμού και του ξεριζωμού, έγινε με την ελπίδα πως τόσα χρόνια μετά τα δραματικά γεγονότα του 1922-1924 μπορούμε να διηγηθούμε ολόκληρη την ιστορία και από τις δυο πλευρές του Αιγαίου…τιμώντας τον κόσμο που χάθηκε, τον κόσμο που αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τις εστίες του, πετρα καρυστου κομμενη τιμη αλλά επίσης τιμώντας και την επιστήμη της ιστορίας».

Η «ανταλλαγή», σημειώνει ο ιστορικός σύμβουλος της ταινίας Αλέξανδρος Κιτροέφ, «ήταν κατά πολύ μια εκ των υστέρων αναγνώριση του γεγονότος πως χιλιάδες Έλληνες της Μικράς Ασίας είχαν ξεριζωθεί και είχαν φύγει από την Τουρκία.

Ο συνολικός αριθμός προσφύγων που έφθασε στην Ελλάδα ήταν 1,3 εκατομμύρια αλλά από αυτούς 1.100.000 εκδιώχθηκαν και μόνο 180.000 ανταλλάχθηκαν λόγω της Συνθήκης της Λωζάννης.

Οι Μουσουλμάνοι που έφυγαν από την Ελλάδα μετά το 1923 με την Συνθήκη ήταν περίπου 355.000».

Εκτός από τον ιστορικό Αλέξανδρο Κιτροέφ, στην ταινία συμμετέχει επίσης, ο Μπρους Κλαρκ, συγγραφέας του βιβλίου «Δύο φορές ξένος», ο καθηγητής Θάνος Βερέμης, ο τούρκος ιστορικός Τσαγκλάρ Κεϊντέρ, ο οποίος επισημαίνει μεταξύ άλλων το κενό της τουρκικής ιστοριογραφίας για τη Μικρά Ασία, ο εκλιπών πολιτικός επιστήμονας Χάρης Ψωμιάδης και άλλοι διακεκριμένοι καθηγητές και ερευνητές.

Η ταινία βγαίνει στις αθηναϊκές αί ΘεσσαλονίκηΘεσσαλονίκης και Κυριακές πρωί, πετρα χτισιματος τιμες στο Μουσείο Μπενάκη της οδού Κουμπάρη από τις 15/9 έως 6/10. Σύντομα αναμένεται να κάνει πρεμιέρα και στην Κώνσταντινούπολη.

Η «Οδύσσεια» του ιταλού δημοσιογράφου στη Συρία

Συνεχείς εξευτελισμούς υποστηρίζει ότι έζησε στη Συρία ο δημοσιογράφος που κρατήθηκε όμηρος επί 152 ημέρεςΤους καθημερινούς εξευτελισμούς που υπέστη επί 152 ημέρες αφηγήθηκε ο ειδικός απεσταλμένος της ιταλικής Εφημερίδας Λα Στάμπα Ντομένικο Κίρικο ο οποίος απήχθη τον Απρίλιο στη Συρία κι απελευθερώθηκε την περασμένη Κυριακή, τονίζοντας ότι ο ίδιος και ο Βέλγος συγκρατούμενός του Πιερ Πιτσινέν αντιμετωπίζονταν „σαν ζώα”.

Ο 62χρονος δημοσιογράφος, που επέστρεψε στην Ιταλία τη νύχτα της Κυριακής προς την Δευτέρα, αφηγείται σε πρώτο πρόσωπο σε ένα κείμενο που δημοσιεύεται σήμερα στο πρωτοσέλιδο της Εφημερίδας και συνοδεύεται από πολλές φωτογραφίες.

Ο Κίρικο και ο Πιτσινέν μπήκαν στη Συρία στις 6 Απριλίου, με τη σύμφωνη γνώμη του Ελεύθερου Συριακού Στρατού. Απήχθησαν ενώ βρίσκονταν στα περίχωρα του Κουσέιρ, μιας πόλης κοντά στα σύνορα με το Λίβανο η οποία εκείνη την περίοδο πολιορκείτο από άνδρες της οργάνωσης Χεζμπολάχ.

Αφού, κατά πάσα πιθανότητα, τους πρόδωσαν οι δύο άνδρες που τους συνόδευαν, οι όμηροι οδηγήθηκαν σε ένα σπίτι όπου τους ξυλοκόπησαν. Οι απαγωγείς, ο επικεφαλής των οποίων είπε ότι λεγόταν Άμπου Άμαρ, είναι αντάρτες, μέλη της Αλ Φαρούκ. Μολονότι η Δύση διαπραγματεύεται με αυτήν την οργάνωση, ο δημοσιογράφος χαρακτηρίζει τα μέλη της „γκάνγκστερ” που εκμεταλλεύονται την κατάσταση για να θέσουν υπό τον έλεγχό τους εδάφη, „να ληστέψουν τον πληθυσμό, να απαγάγουν ανθρώπους και να γεμίσουν τις τσέπες τους”.

Από την ημέρα εκείνη, ξεκίνησε η „οδύσσεια” των δύο ανδρών, μια „τρομερή και δύσκολη” περιπέ ΤΕΙα καθώς οι απαγωγείς τους προσπαθούσαν να ξεφύγουν από τους διώκτες τους και κατά διαστήματα επέστρεφαν στις κρυψώνες τους. Τον Ιούνιο, σχιστολιθος καβαλας τιμες υπό την πίεση της Χεζμπολάχ, αναγκάστηκαν να φύγουν μαζί με όλους τους κατοίκους της περιοχής προς τη Χομς: συνολικά 5.000-6.000 άνθρωποι, „άνδρες, γυναίκες και παιδιά, ανάπηροι και ηλικιωμένοι περπατούσαν επί δώδεκα ώρες, επί δύο συνεχόμενες νύχτες, διασχίζοντας την ύπαιθρο” ανέφερε.

Κατά τη διάρκεια αυτής της „εξόδου” ο Κίρικο ζήτησε από τον Άμπου Άμαρ ένα τηλέφωνο για να επικοινωνήσει με την οικογένειά του και εκείνος αρνήθηκε, γελώντας, να του δώσει το δικό του. Ένας στρατιώτης του Ελεύθερου Συριακού Στρατού που ήταν τραυματισμένος στα πόδια του έδωσε τελικά το κινητό του. „Αυτή ήταν η μοναδική χειρονομία συμπόνιας που έλαβα μέσα σε 152 ημέρες”, γράφει στο τετρασέλιδο άρθρο του. „Ακόμη και τα παιδιά και οι ηλικιωμένοι προσπαθούσαν να μας βλάψουν. Το λέω ίσως ηθικολογώντας όμως στη Συρία γνώρισα πραγματικά τη χώρα του Κακού”, συνεχίζει.

Ο ίδιος και ο συγκρατούμενός του αντιμετωπίζονταν „σαν ζώα”, τους έκλειναν „σε μικρά δωμάτια με κλειστά παράθυρα παρά την αποπνικτική ζέστη” και υποχρεώνονταν να τρώνε τα αποφάγια των απαγωγέων τους.

„Σ' όλη μου τη ζωή, δεν γνώρισα ποτέ τέτοιον καθημερινό εξευτελισμό, να με εμποδίζουν να κάνω ακόμη και τα απλούστερα πράγματα”, εξήγησε προσθέτοντας ότι σε δύο περιπτώσεις οι δεσμοφύλακές τους απείλησαν να τον σκοτώσουν: „μου κόλλησαν το κεφάλι στον τοίχο και πλησίασε την κάννη στον κρόταφό μου (…) ατέλειωτες στιγμές κατά τις οποίες ντρέπεσαι (…) και εξοργίζεται με τον ίδιο σου τον φόβο”.

ΠΕΤΡΑ ΠΕΤΡΕΣ ΚΑΙ ΠΛΑΚΕΣ ΝΕΟΧΩΡΙ ΠΗΛΙΟΥ ΒΟΛΟΣ

source: http://www.newsbeast.gr/greece/arthro/605746/i-polemiki-aeroporia-giortazei/

ΠΕΤΡΑ ΠΕΤΡΕΣ ΚΑΙ ΠΛΑΚΕΣ ΝΕΟΧΩΡΙ ΠΗΛΙΟΥ ΒΟΛΟΣ…