ΜΕΙΚ ΑΠ Έχετε αναρωτηθεί ποτέ γιατί μας αρέσει να ακούμε αρνητικά κουτσομπολιά για τους διάσημους και να «καταθροχίζουμε»……

Γιατί κάποιοι χαίρονται με τη δυστυχία των διασήμων ΜΕΙΚ ΑΠ Πώς επηρεάζουν τα στερεότυπα την κρίση μας

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ γιατί μας αρέσει να ακούμε αρνητικά κουτσομπολιά για τους διάσημους και να «καταθροχίζουμε» κάθε ιστορία που αφορά κάποιο σκάνδαλο στο οποίο εμπλέκονται πολιτικοί;

Η παρακάτω μελέτη στην οποία αναφέρεται σε πρόσφατο άρθρο της στο Business Insider η Jennifer Welsh, δημοσιεύτηκε στις 24 Οκτωβρίου στο «Annals Of The New York Academy Of Sciences» και λέει: «Η ανάγνωση εφημερίδων, η παρακολούθηση των ειδήσεων, μια βόλτα έξω στο δρόμο ή μια συζήτηση με φίλους αποτελούν στοιχεία της καθημερινότητας των ανθρώπων, που τους παρέχουν ανεξάντλητες ευκαιρίες να ενημερωθούν για τις ατυχίες και τη δυστυχία τρίτων. Το πώς οι άνθρωποι αντιδρούν στον πόνο του άλλου, ωστόσο, εξαρτάται από την προϋπάρχουσα προκατάληψη που έχουν απέναντι στο „στόχο”» γράφουν οι συγγραφείς της μελέτης Mina Cikara από το πανεπιστήμιο Carnegie Mellon και Susan T. Fiske από το Princeton.

Ήταν ήδη γνωστό ότι η «χαρά για τη δυστυχία των άλλων» ήταν πιο πιθανό να εμφανιστεί υπό τις εξής προϋποθέσεις:

– όταν μας συμφέρει

– όταν φαίνεται σαν το άτομο να την «άξιζε»

– όταν συμβαίνει σε κάποιον που ζηλεύουμε ή φθονούμε

Μάλιστα, παρακολουθηση κινητου παιδιου ο φθόνος βρίσκει ευρύτερης εφαρμογής στη ζωή μας, παρακολουθηση κινητου χωρις φυσικη προσβαση κι αυτό λόγω των στερεότυπων που έχουμε αναπτύξει και ενστερνιστεί στη ζωή μας, υποστηρίζει η μελέτη.

Αποφασίζουμε ποιος θα «φθονούμε» βάσει αυτών των στερεότυπων που τους έχουμε αποδώσει –πόσο «θερμοί» και «ικανοί» είναι. Βάσει αυτών οι ερευνητές δημιούργησαν τέσσερις κατηγορίες: εκείνους που προκαλούν οίκτο, αηδία, παρακολουθηση κινητου χωρις εγκατασταση υπερηφάνεια και φθόνο.

Αυτά τα στερεότυπα μας καθοδηγούν στο να κρίνουμε και να φθονούμε ανθρώπους που δεν γνωρίζουμε καν, με αποτέλεσμα να χαιρόμαστε για παράδειγμα για τη δυστυχία ενός διάσημου προσώπου που δεν έχουμε γνωρίσει ποτέ, αντί να νιώθουμε συμπάθεια προς το πρόσωπό του.

Οι ερευνητές διεξήγαγαν τέσσερα πειράματα για να διαπιστώσουν αν η θεωρία τους «έστεκε».

1. Ταίριαξαν φωτογραφίες ανθρώπων με τις τέσσερις κατηγορίες του παραπάνω πίνακα με θετικά, αρνητικά και ουδέτερα γεγονόταν που είχαν συμβεί (π.χ. δηλώσεις όπως «κέρδισα ένα στοίχημα 5 δολαρίων», «με έβρεξε ένα ταξί που περνούσε γρήγορα» και «πήγα στο μπάνιο»). Στη συνέχεια έδειξαν αυτές τις φωτογραφίες στους συμμετέχοντες, παρακολουθηση κινητου παιδιου μελετώντας τις αντιδράσεις και κινήσεις του προσώπου τους, για να καθορίσουν τη συναισθηματική τους κατάσταση.

Όταν το αντικείμενο φθόνου (π.χ. ένας επιχειρηματίας με κοστούμι) είχε μια ατυχία (για παράδειγμα τον κατουρούσε ένα σκυλί) οι συμμετέχοντες γελούσαν περισσότερο απ’ ό,τι αν του συνέβαινε κάτι καλό.

2. Σε ένα δεύτερο πείραμα, οι ερευνητές παρουσίασαν στους συμμετέχοντες ένα «παράγοντα φόβου», ένα σενάριο κατά το οποίο μπορούσαν να τιμωρήσουν τους άλλους παίκτες με ένα ήπιο σοκ, ή ένα πιο δυνατό. Τους ρώτησαν πόσο πρόθυμοι ήταν να επιβάλλουν την πιο αυστηρή τιμωρία σε κάθε μία από τις τέσσερις κατηγορίες στερεότυπων.

Ανακάλυψαν ότι, οι συμμετέχοντες προσφέρθηκαν να επιβάλλουν το μεγαλύτερο σοκ σε εκείνον που αντιστοιχούσε στην κατηγορία «φθόνος» -τον επιχειρηματία με το κοστούμι.

3. Στη συνέχεια οι ερευνητές προσπάθησαν να αλλάξουν την εικόνα των «χαρακτήρων προς φθόνο» που είχαν δημιουργήσει στους συμμετέχοντες, δίνοντάς τους περισσότερες πληροφορίες γι’ αυτούς και «μεταμορφώνοντας» τον επιχειρηματία με το κοστούμι σε κάποιον που θα ταίριαζε στις άλλες κατηγορίες. Για παράδειγμα, τους είπαν ότι παρείχε συμβουλές σε μικρές επιχειρήσεις δωρεάν (υπερηφάνεια), χρησιμοποιούσε τα τελευταία του χρήματα για να αγοράσει ναρκωτικά (αηδία), ή πως είχε χάσει τη δουλειά του αλλά προσποιούνταν ότι εργαζόταν ακόμη (οίκτος). Γνωρίζοντας αυτές τις παραπάνω πληροφορίες, οι συμμετέχοντες χαίρονταν λιγότερο με τις ατυχίες/δυστυχίες του. Αυτά τα σενάρια, ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΚΙΝΗΤΟΥ ωστόσο, παρακολουθηση κινητου απο αποσταση δεν επηρέασαν τα συναισθήματά τους για τις άλλες ομάδες.

4. Για να εξετάσουν αν οι κοινωνικοί περιορισμοί συγκρατούσαν τους συμμετέχοντες από το να εκφράσουν τα πραγματικά τους αισθήματα χαράς για τη δυστυχία όσων φθονούσαν, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ένα παράδειγμα ενός ιστορικού αγώνα μπέιζμπολ: τους New York Yankees απέναντι από τους Boston Red Sox.

Το αίσθημα «χαράς για τη δυστυχία των άλλων» είναι αποδεκτό (αν όχι επιθυμητό) στα αθλητικά, την πολιτική και το κοτσομπολιό για τους διασήμους.

Αυτό που παρατήρησαν οι ερευνητές ήταν ότι οι οπαδοί μιας ομάδας ήταν πολύ χαρούμενοι όταν μια άλλη αντίπαλη ομάδα έχανε, ακόμη κι αν το αποτέλεσμα εκείνου του αγώνα δεν επηρέαζε τη δική τους.

«Το αίσθημα χαράς για τη δυστυχία των άλλων παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην κλιμάκωση των συγκρούσεων μεταξύ των δια φόρων κοινωνικών ομάδων. Αυτό υποδηλώνει ότι το κάθε μέλος μιας ομάδας ξεχωριστά, δε χρειάζεται να έχει κάποιο προσωπικό ιστορικό προκειμένου να νιώσει την ανάγκη να κάνει κακό σε κάποιον άλλο, ειδικά αν η σχέση των δύο κοινωνικών ομάδων είναι ήδη „εχθρική”» αναφέρουν οι ερευνητές.

Το συμπέρασμα αυτό συνάδει με κάποιο τρόπο, παρακολουθηση κινητου παιδιου με αυτό στο οποίο είχε καταλήξει προηγούμενη έρευνα, βάσει της οποίας όλοι έχουμε ένα μικρό σαδιστή μέσα μας. Η συγκεκριμένη μελέτη είχε βρει ότι πάνω από τους μισούς ανθρώπους έχουν «χαρακτηριστικά γνωρίσματα σαδιστικής προσωπικότητας».

«Αυτά τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας μπορεί να είναι ισχυρότερα, όταν ο πόνος που παρατηρούμε αφορά σε κάποιον που ζηλεύουμε ή φθονούμε, ή κάποιοω από μια διαφορετική κοινωνική ομάδα. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, τα στερεότυπα σχετικά με το κοινωνικό status και την ανταγωνιστικότητα εκτρέφουν την αντιπάθεια για „χαρακτηριστικές μειονότητες” (όπως π.χ. για τους Εβραίους, ή τους Ασιάτες) και επιτυχημένα μέλη „δευτερευουσών ομάδων” (όπως οι μαύροι, ή οι γυναίκες καριέρας)» σημειώνουν οι συγγραφείς. «Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι συγκεκριμένες εθνοτικές ομάδες, που εμφανίζονται στο τέταρο τεταρτημόριο –αυτό του «φθόνου»- έχουν πέσει θύματα γενοκτονιών ή περιστατικών μαζικής βίας» καταλήγουν.

ΜΕΙΚ ΑΠ ΜΕΙΚ ΑΠ Σοκ στην Κρήτη: Η μία αυτοκτονία μετά την άλλη

Ηράκλειο: 27χρονος κρεμάστηκε με τη ζώνη του – Χανιά: 61χρονος αυτοπυροβολήθηκε με καραμπίναΝεκρός βρέθηκε ένας 27χρονος από τη Λιθουανία, παρακολουθηση κινητου χωρις φυσικη προσβαση σε διαμέρισμα στην περιοχή της Αμμουδάρας, περίπου στις 00.30 μετά τα μεσάνυχτα.

Ο νέος άνδρας κρεμάστηκε μέσα στη ντουλάπα του με τη ζώνη του, ενώ είχε προηγηθεί καβγάς με την κοπέλα του.

Τις συνθήκες της αυτοχειρίας ερευνά η Αστυνομία.

Πηγή: Cretalive.gr

Και δεύτερη αυτοκτονία μέσα σε λίγες ώρες

Το πρώτο σοκ από την αυτοκτονία του νεαρού, διαδέχεται ένα δεύτερο σοκ, αφού όπως αποκαλύφθηκε άλλος ένας συμπολίτης μας έβαλε τέλος στη ζωή του στον Αποκόρωνα Χανίων.

Πρόκειται για έναν 61χρονο άντρα ο οποίος το πρωί εντοπίστηκε νεκρός μέσα σε μια λίμνη αίματος στο σπίτι συγγενικού του προσώπου στο χωριό Αμυγδάλου Καλαμίτσι στον Αποκόρωνα Χανίων..

Ο αυτόχειρας, προκάλεσε το θάνατό του με καραμπίνα καταφέροντας το μοιραίο χτύπημα στο πάνω μέρος του σώματός του, και συγκεκριμένα στη μασχάλη.

Σύμφωνα με πληροφορίες του Flashnews.gr, ο 61χρονος άφησε σημείωμα με το οποίο ζητά συγγνώμη από τους οικείους του και εξηγεί ότι δεν άντεχε άλλο τα οικονομικά του προβλήματα.

Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, αναφέρουν ότι ο άτυχος άντρας έπασχε από την επάρατο νόσο.

Στο σημείο σπεύδει Αστυνομική δύναμη ενώ η σορός του 61χρονου θα διακομισθεί στο νοσοκομείο Χανίων για τη διενέργεια νεκροψίας – νεκροτομής.

Πηγή: Flashnews.gr

ΜΕΙΚ ΑΠ Ασία: Ένας στους τέσσερις άνδρες παραδέχεται ότι είναι βιαστής!

Στην Παπούα Νέα Γουινέα, περίπου το 62% των ερωτηθέντων παραδέχτηκαν ότι έχουν συνευρεθεί ερωτικά με γυναίκα χωρίς την συγκατάθεσή της…Το ένα τέταρτο των Ασιατών παραδέχεται ότι έχει βιάσει γυναίκα, σύμφωνα με έρευνα των Ηνωμένων Εθνών που πραγματοποιήθηκε σε έξι χώρες της περιοχής και δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα.

Στην Παπούα Νέα Γουινέα, περίπου το 62% των ερωτηθέντων παραδέχτηκαν ότι έχουν συνευρεθεί ερωτικά με γυναίκα χωρίς την συγκατάθεσή της, σύμφωνα με την έρευνα του ΟΗΕ.

„Τα συμπεράσματα της έκθεσης επιβεβαιώνουν την ύπαρξη της βίας κατά των γυναικών στην περιοχή. Και η βία είναι απολύτως συνδεδεμένη με την ανισότητα μεταξύ των δύο φύλων”, δήλωσε η Έμα Φούλου, εκ των επικεφαλής της έρευνας.

Η έκθεση με τίτλο „Γιατί Ορισμένοι Άνδρες Χρησιμοποιούν Βία Κατά των Γυναικών και Πώς Μπορούμε να το Αποφύγουμε;” βασίστηκε σε συνεντεύξεις που δόθηκαν κατά το διάστημα 2010-2013 από 10.000 άνδρες και 3.000 γυναίκες στο Μπανγκλαντές, την Καμπότζη, την Κίνα, την Ινδονησία, την Σρι Λάνκα και την Παπούα Νέα Γουινέα.

Η έκθεση παρείχε λεπτομερή στοιχεία για την βία που ασκούν οι άνδρες εις βάρος των γυναικών και τα κίνητρά τους.

Η περιοχή της Ασίας-Ειρηνικού επιλέχτηκε για την πρώτη τέτοια έκθεση κυρίως επειδή τα Ηνωμένα Έθνη διαθέτουν πολλά ενεργά προγράμματα για την αντιμετώπιση της βίας κατά των γυναικών στην Ασία.

Από την έρευνα προέκυψε ότι το ποσοστό σωματικής και σεξουαλικής βίας εις βάρος συζύγων και συντρόφων είναι υψηλό, καθώς στην Ινδονησία, για παράδειγμα, κυμαίνεται στο 26%, ενώ στην Παπούα Νέα Γουινέα στο 80%.

Μεταξύ των βιαστών που παραδέχονται την πράξη τους, το πιο κοινό κίνητρο που επικαλούνται είναι η αίσθηση σεξουαλικής κυριότητας.

„Παρότι το αλκοόλ συχνά θεωρείται ότι είναι ένας κοινός παράγοντας διάπραξης βίαιου εγκλήματος, ήταν η λιγότερο κοινή απάντηση που έδωσαν οι ερωτηθέντες”, παρακολουθηση κινητου χωρις εγκατασταση σύμφωνα με την έρευνα.

Η έρευνα αποπειράθηκε επίσης να εξετάσει το θέμα του βιασμού με θύματα άνδρες.

Στο Μπανγκλαντές, την Κίνα και την Ινδονησία, παρακολουθηση κινητου ενδειξεις περίπου το 2% των ερωτηθέντων παραδέχτηκαν ότι έχουν βιάσει άλλον άνδρα, ενώ στη Σρι Λάνκα και την Καμπότζη το ποσοστό ανέρχεται, κατά μέσον όρο, σε 3% με 4% και στην Παπούα Νέα Γουιένα σε 8%.

Όπως προκύπ ΤΕΙ, η Παπούα Νέα Γουινέα έχει σχετικά χαμηλό επίπεδο ισότητας των δύο φύλων, έλλειψη νομοθεσίας κατά του βιασμού, ενώ οι πρόσφατες συγκρούσεις έχουν οδηγήσει στην αποδοχή της βίας, εξηγεί η Φούλου.

Η έκθεση διαπίστωσε ότι περίπου το 72% με 97% των ανδρών που παραδέχτηκαν ότι έχουν βιάσει δεν αντιμετώπισαν τις συνέπειες του νόμου.

ΜΕΙΚ ΑΠ

source: http://www.newsbeast.gr/health/arthro/604414/giati-kapoioi-hairodai-me-ti-dustuhia-ton-diasimon/

ΜΕΙΚ ΑΠ…