Nazwa „Wicca” pochodzi od identycznie brzmiącego słowa w języku anglosaskim, i oznacza czarownika. Przez badaczy uznawana jest za nurt religii neopogańskiej, jej twórcą miał być emerytowany, brytyjski urzędnik Gerald B. Gardner, któremu przypisuje się również autorstwo kluczowych dla wiccan książek: „Czarostwo dzisiaj” oraz „ Bogini przybywa”. Początki kultu sięgają lat 40. i 50. XX wieku, od tego czasu pojawiło się wiele odłamów religii zwanych tradycjami. Liczbę wyznawców Wicci w samych Stanach Zjednoczonych szacuje się na 300 tysięcy osób, i jak sami zapewniają ich liczba stale rośnie na całym świecie.

Głównym obiektem kultu wiccańskiego jest dualizm Wszechświata symbolizowany przez postaci Boga i Bogini. Ta ostatnia przedstawiana jest w trzech osobach: Panny, Matki oraz Staruchy, symbolizowanych przez kolejne fazy księżyca. Pierwiastek męski i żeński mają w obrzędach szczególne znaczenie, tak jak i seksualność będąca w Wicce naturalną drogą do wzajemnego uzupełnienia się kobiety i mężczyzny. W Wicce wszystko, co pochodzi z miłości jest święte.

Kolejną świętość stanowi natura. Wiccanie starają się możliwie zbliżyć do swoich naturalnych korzeni i stworzyć harmonijną całość z przyrodą. Święta wiccańskie są ściśle powiązane z rytmem pór roku i fazami księżyca.

Wicca nie posiada jednolitego systemu etycznego- opiera się on o wolną wolę i rozum każdego wyznawcy, istotne są dwie zasady: Prawo Trójpowrotu-”Cokolwiek uczynisz, dobrego czy złego, powróci do ciebie po trzykroć” oraz Porady Wiccańskiej-"Jeśli nie krzywdzi się nikogo, czyń swoją wolę". Zgodnie z założeniami religii człowiek może wpływać na rzeczywistość poprzez aktywne działania, w tym rytuały magiczne