Każdy kraj ma inne tradycje pod względem kuchni oraz przyrządzenia poszczególnych potraw. I chociaż kuchnię japońską z polską znacznie więcej dzieli niż łączy to jednak możemy znaleźć jedną cechę wspólną, która w obu przypadkach odchodzi już do lamusa. Zarówno Japończycy jak i Polacy jeszcze parę lat temu celebrowali każdy posiłek. W tradycji obu tych krajów było spożywanie posiłków razem z rodzinami, przy wspólnym stole. Jednakże jeśli spojrzymy na obecną sytuacje, to zobaczymy, że zarówno w Polsce jak i w Japonii, wspólne spożywanie posiłków jest związane tylko i wyłącznie ze świętami. Zarówno nasi rodacy jak i mieszkańcy kraju kwitnącej wiśni, nie mają czasu na wspólny posiłek. Jest to jedyna cecha, która łączy oba te kraje. ..

Kuchnia japońska w większości opiera się na różnego rodzaju rybach oraz ryżu. Do najbardziej znanych potraw należy sushi, które jest nie tylko zdrowe, ale przede wszystkim dostarcza nam podstawowych składników odżywczych. Z kolei kuchnia polska jest oczywiście bardzo wartościowa pod względem smakowym. Jedyny problem to fakt, iż w większość składa się z ciężkich dań, jak na przykład kotlet schabowy i kapusta. To co jest wielkim atutem kuchni polskiej to przede wszystkim unikatowy barszcz czerwony, którym zachwyca się coraz większa grupa osób.

Z drugiej strony kuchnia japońska, ma bardzo wiele unikatowych smaków, w których łączy się różne przyprawy jak imbir czy wasabi(japoński chrzan). Wszystkie te przyprawy dodają szczególnego wyrazu do każdego  unikatowego kawałka sushi. Poza tym to co odróżnia kuchnię kraju kwitnącej wiśni to przede wszystkim, wielkie przywiązywanie wagi do tego jak podaje się posiłki. Weźmy chociażby nawet tradycyjny lunchbox(obento), rywalizacja zaczyna się już w szkole wśród dzieci… Dlatego rodzice prześcigają się w pomysłach jak z danego warzywa zrobić jakieś żyjątko. I właśnie jeśli spojrzymy na sushi, tam dbałość o szczegół jest widoczna w każdym najmniejszym kawałku. Wszystko jest ręcznie i precyzyjnie pozwijane, tak żeby nie tylko ładnie wyglądało, ale żeby wszystko miało jednolitą konsystencję.

W kuchni polskiej w naszym codziennym życiu nie ma takiej dbałości o szczegóły, nie przywiązujemy wagi do wyglądu naszych posiłków. Weźmy chociażby nawet dzieci w szkole i kanapki przyrządzone przez mamy. Najczęściej są to w zwykły sposób pokrojone kromki chleba, które w żadnym stopniu od siebie się nie odróżniają, a do tego nie są zapakowane w ładny ‘’lunchbox’’, tylko w zwykły papier śniadaniowy. A to jak dana rzecz jest podana ma bardzo ważny wpływ na to co jemy. W końcu najpierw zwracamy uwagę na ogólny wygląd a dopiero potem na walory smakowe.
Jak widać kuchnia japońska i polska, nie mają wiele wspólnego ze sobą. To jednak Polacy są coraz bardziej otwarci na nowości i dlatego popularna staje się kuchnia fusion, w której miesza się różnorodne tradycje kulinarne z różnych stron świata, w tym i z Japonii.