Nina Sergiejewna Kułagina była rosyjską gospodynią domową dopóki nie odkryto jej telekinetycznych zdolności. Przeprowadzono wiele eksperymentów z jej udziałem, które próbowały zbadać jej zdolności. Nagrywano filmy na których za pomocą siły umysłu przesuwała przedmioty. Kułagina potrafiła wprawić igłę kompasu w ruch wirowy, poruszając dłońmi z odległości kilkunastu centymetrów. Potrafiła też wprawić w ruch niewielkie przedmioty (zapałki, pudełka, kulki), nawet jeśli były przykryte plastikowym, przeźroczystym pojemnikiem.

Jedno z bardziej znanych doświadczeń, obejmowało jej działanie na surowe jajko pływające w roztworze soli w pojemniku umieszczonym dwa metry od niej. Używając jedynie „intensywnej koncentracji” powoli oddzieliła ono żółtko od białka. Potem odwróciła ten proces. 
W 1970 r. naukowcy postanowili sprawdzić czy jej zdolności działają także na materię ożywioną. Kułagina użyła swej energii do zatrzymania akcji serca żaby, potem zaś ponownej pracy organu. Skupiając się na nim użyła wszystkich swych sił Serce wpierw biło szybciej potem wolniej, by na samym końcu się zatrzymać. 
Wielu sceptyków zarzucało jej mistyfikację, ale mimo licznych oskarżeń nikt nie był w stanie udowodnić jej oszustwa.

Wszystkie badania naukowe, którym się poświęcała bardzo ją wykańczały fizycznie i psychicznie. W ciągu jednej godziny eksperymentów traciła ponad 1,5 kilograma wagi.
Rytm serca stawał się u niej nieregularny i miała wysoki poziom cukru we krwi, zaś jej układ endokrynologiczny również był zaburzony. 
Powszechnie przypuszcza się, że to właśnie badania przyśpieszyły jej śmierć. Lekarze doradzali jej zmniejszenie aktywności. Do końca życie próbowała wraz z uczonymi odkryć źródło energii którym nic nie wiadomo