Jeśli hollywoodzkie superprodukcje Cię nudzą, rodzime kino nie spełnia Twoich oczekiwań, a przy tym masz sporo dystansu do siebie i do otaczającego świata, to znaczy, że czeskie kino jest właśnie dla Ciebie!

O tym jak bardzo jest ono charakterystyczne najlepiej świadczy utarty w języku polskim związek frazeologiczny „czeski film”. Używany go do opisania sytuacji, w której nie wiemy o co chodzi. Wbrew pozorom jednak kino zza naszej południowej granicy jest bezlitośnie logicznie, Okazuje się bowiem, że istnieją żelazne reguły wśród oparów absurdu. 
Czeskie kino nie jest jednolite i w jego obrębie można dokonywać różnych podziałów. Jednak wszystkie filmy tego typu łączy kilka elementów.

Po pierwsze- słynny czeski humor. Trudno jednoznacznie określić czym się charakteryzuje. Fabuła osnuta na kanwie prostej historii, przedstawiona w przerysowany sposób to częste jego ujęcie. Zabawne, wręcz absurdalne sytuacja ułatwiają odbiór już nie tak wesołego przesłania filmów. Taki trochę „śmiech przez łzy” to doskonała recepta na pogodzenie się z otaczającą rzeczywistością. 
Po drugie- bohaterowie. Zazwyczaj są znudzeni swoim życiem, przytłoczeni szarymi realiami lub (nie) zwykłymi ludzkimi problemami. Sposoby na radzenie sobie z tym stanem rzeczy są bardzo różne, jednak niemalże zawsze- niezwykle pomysłowe i inspirujące. Sięgając po czeskie filmy odnajdujemy stare tematy przedstawione w zupełnie nowy sposób. 
W Polsce od kilku lat wzrasta zainteresowanie czeską kinematografią. Poniżej, kilka propozycji współczesnych czeskich filmów.

Petr Zelenka „ Opowieści o zwyczajnym szaleństwie” ,„ Guzikowcy” 
Jan Serak- „Butelki zwrotne”, „Kola” 
Jan Hrebejk- „Na złamanie karku”