Twórczość czerpana z rozczarowań i porażek, alkohol, który napędzał pióro… Charles Bukowski był poetą i prozaikiem amerykańskim. Urodził się 16 sierpnia 1920 roku w Andernach (Niemcy). Syn emigrantów osiadłych w Ameryce, jako dziecko maltretowany przez ojca, który ustawicznie musztrował swoją żonę i dziecko.

Małe spelunki, tanie czynszowe pokoiki, kobiety po przejściach, seks bez zobowiązań to to, o czym Bukowski lubił pisać najbardziej. Pierwsze opowiadanie opublikował w 1944 roku w nowojorskim piśmie „Story”. Nie pisał do szuflady, przelane na papier myśli regularnie wysyłał do wydawnictw, które odrzucały większość jego materiałów. Z biegiem lat zaczął odnosić sukcesy, jego twórczość doceniono i stał się jednym z najpopularniejszych współczesnych artystów amerykańskich. Jego książki i opowiadania przetłumaczono na kilkanaście języków. Mimo to nigdy nie związał się z żadnym ugrupowaniem literackim, a swą popularność traktował z dystansem. Pieniądze, które napływały z pisarstwa trwonił na to, co w życiu uważał na najważniejsze – hazard, kobiety i alkohol…
Bukowski pisze prostym, często wulgarnym językiem. W swych opowieściach ukazuje prawdziwe życie, nakreśla postacie życiowych nieudaczników i ofiar złego losu, z którymi sam chętnie się utożsamia.

Nigdy nie ozdabia tekstu, w mocnych niekiedy drastycznych słowach, choć z refleksją opisuje poszczególne etapy własnego życia oraz swą twórczość. Nie oszczędzając czytelników wyznaje grzechy, przekracza granice dobrego smaku, demonizuje kobiety, które uważa za istoty szalone i nazbyt wrażliwe. To, co wyróżnia go spośród pisarzy to fakt, iż prawie w ogóle nie posługuje się wyobraźnią, jego książki posiadają wiele wątków autobiograficznych, można odnieść wrażenie, że za cel obrał sobie stworzenie własnego życiorysu. Powieści takie jak „Faktotum”, „Kobiety”, „Hollywood”, „Szmira”, „Z szynką raz!”, „Listonosz” nadal czytane i popularne stały się wspomnieniem życia wspaniałego artysty, który zmarł w 2004 roku w San Pedro.

Nie wszyscy lubią ostre i wulgarne słowa, nie wszystkich interesuje życie seksualne Pana Bukowskiego, mimo to warto sięgnąć po lekturę choćby po to by zobaczyć jak z opisu własnego życia można uczynić sztukę.